Δευτέρα 12 Μαΐου 2014

Επιδοτούμενες...συνήθειες

Η διπλάνη συσκευασία φρουτοσαλάτας μοιράζεται το τελευταίο διάστημα στα σχολεία της χώρας (κυρίως Δημοτικά και Νηπιαγωγεία). Δεν είναι η πρώτη φορά. Το "Ευρωπαϊκό σχέδιο προώθησης της κατανάλωσης φρούτων στα σχολεία" τρέχει από το 2009. Πέρα από τον ρητό σκοπό αυτού του σχεδίου -άριστος κατά τη γνώμη μας- σίγουρα υπάρχουν και κάποιοι άλλοι...άρρητοι. Δεν θα ασχοληθώ με αυτούς θέλοντας να αποφύγω τις θεωρίες συνομωσίας.
   Αντ' αυτού κάθομαι και σκέφτομαι: χρειάζεται να μας ωθήσει στην κατανάλωση φρούτων και στην υιοθέτηση τρόπων υγιεινής διατροφής η Ευρωπαϊκή Ένωση και όχι το ελληνικό σχολείο, η ελληνική οικογένεια, η ελληνική κοινωνία;;; Αυτό μου θυμίζει τον αγχώδη γονέα (Ε.Ε.) που κυνηγά ψυχαναγκαστικά το παιδί του (Ελλάδα) να φάει σωστά... Όοοχι! Δεν τα ρίχνω στην Ευρωπαϊκή Ένωση -άλλωστε διαφωνώ με τη νοοτροπία "κάποιοι άλλοι φταίνε εκτός από μας"! Τα φορτώνω σε μας, δασκάλους, γονείς, λοιπούς φορείς παιδείας και στο κράτος που ενώ γνωρίζουν την αξία της ελληνικής γης και των προϊόντων της (βλ. στην φωτογραφία τον τόπο παραγωγής της φρουτοσαλάτας) αδιαφορούν ή, σε χειρότερη περίπτωση, αποφεύγουν να μιλήσουν, να διδάξουν, να στρέψουν σε αυτή. Όταν όμως τα στείλει η Ευρώπη, κάνουν ουρές να προλάβουν και διακατέχονται από κατοχικό σύνδρομο στέρησης. Απλώς επειδή είναι τζάμπα!!!
     Κι όταν ρωτούν τα παιδιά "τι είναι αυτό" και "γιατί μας τα έστειλαν στο σχολείο μας", απαντάμε ότι "είναι δώρο" ή ότι "είναι ευρωπαϊκό σχέδιο" κι άλλα παρόμοια ακαταλαβάστικα για την παιδική αντίληψη. Αν απαντάμε κιόλας...
      Δεν χρειάζονται τέτοιες απαντήσεις. Οι απαντήσεις μας πρέπει να είναι πράξεις, έργα, περιοδικά ή ετήσια project πάνω στην προώθηση κατανάλωσης φρούτων και λαχανικών:
  • ας φέρουμε φρούτα και λαχανικά στην τάξη προς βρώση
  • ας καλεσουμε στο σχολείο μας κάποιον ειδικό (π.χ. έναν μελισσοκόμο ή έναν γεωπόνο) να μιλήσει στα παιδιά
  • ας φτιάξουμε μαζί με τα παιδιά έναν κήπο, όπου θα καλλιεργούμε εποχικά φρούτα και λαχανικα κι όταν ωριμάσουν ας πηγαίνουμε να τρώμε επί τόπου.
  • ας μιλήσουμε στα παιδιά για το θερμοκήπιο και ας τα παροτρύνουμε να φτιάξουν ένα, ατομικά ή ομαδικά.
  • ........
  • ... ....
  • τέλος, ας αγαπήσουμε εμείς οι ίδιοι τη γη και τη φύση.
Φραουλιές στον ταρατσόκηπο του σχολείου μας...
...και οι καρποί.

        












Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου