Στο χώρο της εκπαίδευσης το χιούμορ έχει ορισθεί κατά καιρούς τόσο ως εκπαιδευτική μέθοδος όσο και ως διδακτική πρακτική, τεχνική διδασκαλίας, εκπαιδευτική στρατηγική, κ.ο.κ. Αναγνωρίζεται ως ένα παιδαγωγικό εργαλείο για αποτελεσματική διδασκαλία το οποίο παρέχει μαθησιακά κίνητρα, προάγει την ενεργό συμμετοχή των παιδιών στη μαθησιακή διαδικασία, καλλιεργεί επικοινωνιακή ατμόσφαιρα, προάγει την ομαδικότητα, ανακουφίζει από το άγχος, υποβοηθά τη συγκράτηση και ανάκληση πληροφοριών και αυξάνει την ταχύτητα μάθησης. Η χρήση του χιούμορ στην τάξη είναι δυνατόν να κάνει τα παιδιά πιο δημιουργικά και πιο ανοικτά στη γνώση αφού το γέλιο αυξάνει την αδρεναλίνη, οξυγονώνει τον εγκέφαλο και διεγείρει τα νευρικά κύτταρα.
Παρά ταύτα τα παιδιά -και οι δάσκαλοι- στις τάξεις δεν γελούν πια. Η' μάλλον γελούν αναπαράγοντας σαχλά και άνοστα -έως κιτς- αστεία γνωστών τηλεπερσόνων ή φράσεις τύπου : "καλά δεν υπάρχει!!!" ή "τι λες τώρα;;" μικρομεγαλισμοί κλπ. Η αίσθηση του χιούμορ έχει χαθεί. Δεν ξέρω κατά πόσον αυτού του είδους το χιούμορ υπηρετεί τους ως άνω σκοπούς.
Ίσως είναι καλύτερα τα εξής:
- Παιδικά ανέκδοτα
- Αινίγματα (Ποιο φρούτο λαχταράει για λάδι; ΤΟ ΑΧΛΑΔΙ)
- Γλωσσικές ασάφειες (Γιατί το σκυλί κάνει ηλιοθεραπεία; Γιατί θέλει να γίνει hot dog)
- Γλωσσικές Ανωμαλίες (Γλώσσεψα την μπέρδα μου, αντί για μπέρδεψα τη γλώσσα μου)
- Λάθη (ηθελημένα ή μη) των εκπαιδευτικών ή άλλων παιδιών
- Τόνος/εναλλαγές φωνής εκπαιδευτικού/παιδιών (κουκλοθέατρο, θεατρικό παιχνίδι, ώρα για ανέκδοτα, κλπ)
- Χιουμοριστικά τραγούδια (π.χ. Το σκουλουκούιν)
- Εικόνες σχολικών ή μη εγχειριδίων
- Διαγωνισμός συγγραφής χιουμοριστικού λογοτεχνήματος
- Projects για θεματικές του χιούμορ
- Αυτοσαρκασμός
- Αστεϊσμοί σε κάποια ακρούλα διαγωνίσματος (μειώνει το άγχος)
Δε χρειάζονται χάχανα. Ένα χαμόγελο και ένα ελαφρύτερο κλίμα ενίοτε είναι απαραίτητα. Ας βάλουμε το παιδαγωγικό και ποιοτικό χιούμορ στην τάξη.
"Αυτοί που γελούν, αντέχουν
Αυτοί που δεν γελούν, πληρώνουν το τίμημα"
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου